تبلیغات
IT و تکنولوژی - مطالب ابر آموزش عکاسی نجومی
 
IT و تکنولوژی
با سلام،بازدید کننده ی گرامی نظر یادت نره در ضمن ادامه ی مطالب در کلید ادامه مطلب میباشد

آموزش عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

قسمت دوم (اجزای دوربین و پارامترهای مۆثر در عکس)


در قسمت قبل با تاریخچه عکاسی، عکاسی در ایران و سازوکار دوربین‌های عکاسی به خصوص دوربین‌های مورد استفاده در عکاسی نجومی آشنا شدیم.در این قسمت به بررسی اجزا و ارکان دوربین پرداخته و نقش هریک از آن‌ها را به عنوان یک پارامتر مۆثر، بررسی می‌کنیم.

لنز

لنز دوربین از چندین عدسی مقعر و محدب تشکیل شده و وظیفه آن کانونی کردن تصویر واضح روی صفحه حساس است. قواعد مربوط به بزرگنمایی، میدان دید و ... همانند آنچه در مورد تلسکوپ‌هاست بوده و قابل تعمیم است. فاصله کانونی لنز (فاصله لنز از نقطه‌ای که پرتوهای عبوری از لنز در آن کانونی می‌شوند) تعیین‌کننده بزرگنمایی و میدان دید دوربین است. هرچه فاصله کانونی لنز بیشتر باشد، بزرگنمایی آن بیشتر و میدان دید آن محدودتر خواهد بود. نکته‌ای که در عکاسی نجومی حائز اهمیت است میزان گردآوری نور است. هرچه بزرگنمایی بیشتر شود، افت نور نیز به مراتب بیشتر خواهد شد.

آموزش عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

برای عکاسی نجومی در وهله نخست، لنزهایی با فاصله کانونی بسیار کم در اولویت قرار دارند، چراکه برای بزرگنمایی‌های زیاد و عکاسی از اجرام عمقی آسمان، لنزی غول‌پیکر به نام تلسکوپ در اختیار عکاسِ نجومی است و بنابراین لنزهای تله (با فاصله کانونی بالا) در این مقایسه بی‌خاصیت جلوه می‌کنند. همچنین با توجه به آنچه گفته شد لنزهای با فاصله کانونی کم و میدان دید بازتر تصویری با نور بیشتر به ارمغان می‌‌آورند، پس برای عکاسی میدان دید باز از آسمان شب و طبیعت آن، بهترین گزینه به حساب می‌آیند.

دقت داشته باشید که لنزهای ترکیبیِ زوم که قابلیت تغییر فاصله کانونی یا همان بزرگنمایی در آن‌ها موجود است گزینه مناسبی برای عکاسی نجومی نیستند (مثل همان یخچال). در این لنزها به دلیل استفاده از چندین لنز، کیفیت، وضوح و نور تصویر افت می‌کند. به بیان دیگر در این لنزها پتانسیل لنز به جای یک گزاره تخصصی در چند موضوع تقسیم شده، ولی در هیچ کدام از آنها ایده‌آل نیست. به همین دلیل است که عکاس‌های حرفه‌ای معمولاً چند لنز و حتی دوربین به همراه دارند.

دیافراگم

همانطور که پیش‌تر نیز اشاره شد دیافراگم دوربین عکاسی وظیفه کنترل مساحت نور ورودی به صفحه حساس را دارد. این عدد معمولاً در بازه 1.4 تا 32 قرار دارد و هر چه بیشتر باشد نور ورودی کمتر خواهد بود. دیافراگم دوربین از اجزای لنز محسوب شده، بازه آن با تعویض لنز تغییر می‌‌کند و هرچه گستره بازه دیافراگم مقادیر بیشتری را دربرگیرد، لنز بهتر است.

آموزش عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

شاتر و دکلانشور

همانطور که در شکل می‌بینید؛ برای هدایت مسیر نور گذرنده به سوی صفحه حساس دوربین (3)؛ شاتر، آینه و صفحه مقابل لنز را (2) -که نور را به سوی منظریاب دوربین (5) هدایت می‌کند- بالا برده و راه رسیدن نور به سنسور را باز می‌کند.

وظیفه شاتر نوردهی صفحه حساس با توجه به زمان مورد نظر عکاس است. در دوربین‌های حرفه‌ای دیجیتال معمولاً این زمان از یک هشت هزارم ثانیه تا سی ثانیه قابل تنظیم است. اما چه در دوربین‌های دیجیتال و چه در دوربین‌های آنالوگ برای باز گذاشتن طولانی مدت شاتر باید تمام مدت دستتان را روی دکمه نگه دارید که طبیعتاً به دلیل ناتوانی شما در نگه داشتن طولانی مدت شاتر و امکانِ قطعی تکان خورن دوربین، چنین کاری عملی نیست. دکلانشورهای مکانیکی و برقی امکان نوردهی طولانی مدت را محیا می‌کنند. وظیفه دکلانشورهای الکتریکی و مکانیکی باز نگه داشتن شاتر برای مدت زمان دلخواه است.همچنین دکلانشورهای دوربین‌های دیجیتال امکان عکاسی در تعداد فریم دلخواه و با اطلاعات برنامه‌ریزی شده را به عکاس می‌دهند. در دوربین‌های آنالوگ حرفه‌ای، محلی برای نصب دکلانشور تعبیه شده، دوربین‌های دیجیتال نیز دکلانشور الکتریکی یا ریموت کنترل دارند.

آموزش عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

تنظیم پارامترهای موثر در عکس

دوربین عکاسی با توجه به فضای عکس دامنه‌ای از تنظیم‌ها را در اختیار کاربر می‌گذارد تا با توجه به نیاز خود این پارامترها را تنظیم و تعیین کند. در این بخش به بررسی این تنظیمات می‌پردازیم.

حساسیت

ایزو (International Standards Organisation) میزان حساسیت فیلم یا صفحه حساس دوربین به نور ورودی را بیان می‌کند. این مقدار در فیلم‌های دوربین‌های آنالوگ از لحاظ کاربردی بین 100 تا 1000 در دسترس عکاسان است؛ ولی در دوربین‌های دیجیتال حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای از 50 تا 24800 تعریف شده است. با افزایش مقدار عددی ایزو، حساسیت نور تصویر بیشتر و با کاهش آن حساسیت کمتر می‌شود. نکته مهم آن است که با افزایش بیش از حد ایزو در دوربین‌های دیجیتال نقاط ریزی به نام نویز روی عکس تشکیل می‌شود. البته توان دوربین و نرم افزارهای پردازش عکس بسیار مهم است، اما به‌طور پیش‌فرض در دوربین‌های نیمه حرفه‌ای، نویز‌های ملموس و آزاردهنده از محدوده ایزو 3200 شروع به ظاهر شدن می‌کنند.

برای عکاسی نجومی در وهله نخست، لنزهایی با فاصله کانونی بسیار کم در اولویت قرار دارند، چراکه برای بزرگنمایی‌های زیاد و عکاسی از اجرام عمقی آسمان، لنزی غول‌پیکر به نام تلسکوپ در اختیار عکاسِ نجومی است و بنابراین لنزهای تله (با فاصله کانونی بالا) در این مقایسه بی‌خاصیت جلوه می‌کنند

بازه دیافراگم

حتماً در عکس‌ها یا فیلم‌ها به این منظره که فردی یا سوژه‌ای خاص واضح شده و اطرافش مات و کدر است برخورده‌اید. اصطلاحاً سوژه اصلی فوکوس شده (در نقطه کانونی شدن پرتوهای عبوری از لنز قرار گرفته است) و اطراف فلو است. برای مثال در عکس زیر قرآن کریم فوکوس شده و اطراف آن خارج از نقطه کانونی لنز است. (عکس: معین پناهنده)

آموزش عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

تأثیر دیگر دیافراگم بر عمق میدان دید است. دیافراگم دوربین در زمان ثبت عکس فوق 5/3 بوده‌است؛ یعنی، تقریباً در حداکثر میزان گذردهی سطح نوری قرار دارد و با این کار اجازه تفکیک عمق میدان را برای تمام سطح فیلم یا سنسورهای CCD و CMOS می‌دهد. اما دلیل این اتفاق چیست؟ هرچه اندازه سنسور دوربین بزرگ‌تر باشد، درک سطحی آن نسبت به عمق‌های متفاوت بیشتر می‌شود به همین دلیل است که با یک دوربین کامپکت خانگی یا دوربین موبایل امکان ثبت چنین عکسی ممکن نیست. با بستن دیافراگم سطح دریافتی سنسور عملاً کاهش یافته و درک دوربین نسبت به عمق‌های متفاوت کم‌تر می‌شود.نهایتاً تصویری پدید می‌آید که انگار کل المان‌های موجود در کادر فکوس هستند. به مثال روبرو توجه کنید؛ در همین عکس هر چه دیافراگم بسته شود (عدد زیر کسر آن بزرگ‌تر شود)، عکس به این سو می‌رود که تمام سطح آن واضح باشد.

آموزش عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

هرچند باید به این نکته توجه کرد که معمولاً در عکاسی نجومی به دلیل کمبود نور همیشه باید دیافراگم در بازترین حالت ممکن باشد و این موضوع کار عکاس را در کانونی کردن صحیح سوژه‌های سماوی، آن هم در نور کم رصدگاه، بسیار دشوار می‌کند.

 

معین پناهنده

بخش دانش و زندگی تبیان






نوع مطلب : تکنولوژی و فناوری روز، علمی، نجوم، مطالب جالب، 
برچسب ها : آموزش عکاسی نجومی،
لینک های مرتبط :

آموزش عکاسی نجومی

قسمت اول


هنر عکاسی، هماهنگی تکنیک، ابداع و هنر است و فراگیری اصول و تمرین عملی آن به پدید آمدن تصاویر بی‌بدیل و شگرف منجر خواهد شد. در نخستین قسمت از این مقالات با تاریخچه عکاسی، عکاسی در ایران و نیز ساختار و سازوکار دوربین‌ها آشنا می‌شویم.

آموزش، فراگیری و به کار بستن هنر عکاسی نیازمند دقت و ظرافت بالایی است. در وهله نخست باید تکنیک و اصول کار آموخته شود و آنگاه با مطالعه، نازک بینی و دقت به دنیای پیرامون خود نگریست؛ اندیشمندانه و هنرمندانه به ثبت هر آنچه برای دیگران عادی و یکنواخت است پرداخت و تصاویری بدیع و حیرت انگیز پدید آورد.

در بررسی تاریخچه عکاسی به نام ژوزف نیسفور نیپس برمی‌خوریم. نیسفور نیپس فرانسوی پس از تلاش‌های بسیار سرانجام در ماه می 1816 میلادی موفق به ثبت اولین تصویر روی کاغذ شد و این کار را فوتوگرافی نامید.

آموزش عکاسی و عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

::نخستین عکس تاریخ-نیسفور::

فوتوگرافی به معنی نوشتن یا ترسیم با نور است؛ بنابراین، دو تعریف کلی برای عکاسی ارائه می‌شود.

اول؛ نوشتن یا ترسیم تصویر به وسیله نور و دوم -با کمی تکمیل و تعمیم- ثبت تصاویر بوسیله دریافت و ثبت نور بر روی یک سطح حساس به نور، مانند نگاتیو و سنسور الکترونیکی.

عکاسی در ابتدا به صورت یک مسأله کاملاً علمی مطرح شد و در آینده به شاخه‌های هنری و حتی صنعتی گسترش یافت. صنعت عکاسی رفته رفته از کاغذ حساس به شیشه رسید و این سیر با چنان سرعتی پیش رفت تا امروز که شاهدِ تبدیل شدن جعبه‌های بزرگ و پیچیده عکاسی -که استفاده از آن‌ها و چاپ عکس‌هایشان محدود به متخصصین این رشته بود- به دوربین‌های دستی آنالوگ و دیجیتال هستیم.

دستگاه های عکاسی درست سه سال بعد از دگرگونی و صنعتی شدن، مصادف با 1842 میلادی به درخواست محمد شاه قاجار وارد ایران شدند و از آن به بعد همه اختراعات و وسایل عکاسی با تأخیری سه یا چهارساله به عنوان هدیه به شاه، وارد ایران می‌شدند. پس از آن در دوران ناصرالدین شاه قاجار به دلیل تمایل شخصی ناصرالدین شاه به این هنر تعدادی از فارغ التحصیلان دارالفنون برای فراگیری این علم به مراکز آموزشی و آکادمیک خارج از کشور راه یافتند.

پیش از آشنایی با تکنیک‌ها و روش‌های عکاسی، فراگیری پارامترها و عوامل موثر در عکس و همچنین قوائد تصویر لازم است تا چگونگی عملکرد انواع دوربین‌ها را به طور کلی بررسی کرده و با آن آشنا شویم.

 عملکرد دوربین‌های دیجیتال درست مثل دوربین‌های آنالوگ است با این تفاوت که به جای استفاده از فیلم، قطعه‌ای الکتریکی به عنوان صفحه حساس عهده‌دار همان مسئولیت است

ساختار دوربین‌ها

به طور کلی دوربین‌ها به دو دسته آنالوگ و پیشرفته تقسیم می‌شوند. گفتنی است دوربین‌های پیشرفته دیجیتال از لحاظ لنز، ساختار، کارایی و تنظیمات به دو دسته Compact (لنز ثابت و غیر قابل تعویض) و SLR (لنز قابل تعویض) نیز تقسیم بندی می‌شوند. دسته اول شامل دوربین های عمومی است که بیشتر تنظیمات آن به صورت خودکار تعیین می‌شود و دسته دوم شامل دوربین‌های حرفه‌ای و تخصصی است که علاوه بر باز گذاشتن دست عکاس در انتخاب تنظیمات، امکان جداسازی و تعویض لنز نیز برای آن‌ها تعریف شده است.

 دوربین‌های آنالوگ

آموزش عکاسی و عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

اساس کار دوربین‌های آنالوگ مطابق آن‌چه در شکل مشهود است از این قرارست که نور پس از گذشتن از لنز به آینه‌ای با زاویه 45 درجه برخورد کرده و 90 درجه نسبت به مسیر اولیه خود منحرف می‌شود. این نور پس از عبور از یک منشور وارد ویزور یا منظریاب شده و نمونه ای از تصویر مطلوب نهایی که حاصل عبور از مجموعه لنزهای دوربین است، مقابل چشم ناظر تشکیل می‌شود.

در ابتدای این مسیر نور با گذر از مجموعه عدسی‌های لنز روی نقطه‌ای خاص متمرکز می‌شود و تصویر نهایی را می‌سازد.

همانطور که گفته شد نور در نقطه‌ای خاص کانونی شده و محل این نقطه نیز بسته به فاصله کانونی لنز متغیر است. حال وظیفه فوکوسر دوربین تنظیم موقعیت تصویر و ایجاد تصویر مطلوب روی فیلم عکاسی است. دیافراگم نیز مساحت نوری که وارد دوربین شده و به صفحه حساس می‌رسد را تعیین می کند. بعداً به تفصیل هریک از این بخش‌ها را بررسی می کنیم. در شکل زیر نقطه کانونی شدن لنز و امکان ثبت سوژه بطور واضح در این نقطه را می‌بینیم.

آموزش عکاسی و عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

در پایان عکاس با فشردن دکمه شاتر، آینه و شاتر را برای مدت مشخصی – که به آن «زمان نوردهی» گفته می‌شود - بالا می‌برد. با بالا رفتن آینه نور، به فیلمی که پشت آینه بوده، برخورد می‌کند و در نتیجه تصویر دلخواه روی فیلم ثبت می‌شود.

دوربین‌های دیجیتال

عملکرد دوربین‌های دیجیتال درست مثل دوربین‌های آنالوگ است با این تفاوت که به جای استفاده از فیلم، قطعه‌ای الکتریکی به عنوان صفحه حساس عهده‌دار همان مسئولیت است. بعلاوه اینکه دیگر بخش‌های این دوربین‌ها از جمله نورسنج، فوکوسر، فلاش و ... نیز قاعدتاً مثل نام آن به صورت دیجیتالی و خودکار عمل می‌کنند.

اجزای اصلی دوربین‌ها

هر دوربین از قطعاتی تشکیل شده که هماهنگی کامل بین این اجزا و تسلط بر آنها، در بهبود نتیجه پایانی بسیار مۆثر خواهد بود.

 به طور کلی دوربین‌ها به دو دسته آنالوگ و پیشرفته تقسیم می‌شوند. دوربین‌های پیشرفته دیجیتال به دو دسته Compact (لنز غیر قابل تعویض) و SLR (لنز قابل تعویض) تقسیم بندی می‌شوند

فیلم (دوربین‌های آنالوگ)

یکی از معروف‌ترین روش‌های تهیه و استفاده از فیلم‌هایی که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد، آشکار سازی به کمک هالوژن نقره یا دانه‌های املاح هالوژنی نقره است. مطابق این روش طی نوردهی فیلم، هر بلور هالوژن نقره با چند فوتون برانگیخته و ثبت می‌شود.

هالوژن نقره به محدوده فرابنفش و آبی نزدیک‌تر است و به همین دلیل برای آشکار سازی بهتر و ظاهر شدن رنگ‌های حقیقی‌تر، دانه‌هایی رنگی نیز در مسیر کار به عکس اضافه می‌شود.

ماده‌ای شیمیایی نیز عهده‌دار تأمین انرژی لازم برای تبدیل یدور یا برومور نقره است. در نهایت پس از فراهم آوردن نگاتیو _که اصلاً چون مخالف نور اصلی عکس است این نام را دارد_اصطلاحاً عملیات ظهور عکس انجام شده و تصویر نهایی بر روی یک صفحه شکل می‌گیرد.

صفحه حساس (دوربین‌های دیجیتال)

آموزش عکاسی و عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

در اغلب دوربین‌های دیجیتال، صفحه حساس برای ثبت تصویر به جای فیلم، CCD یا CMOS است که مختصراً بررسی‌شان می‌کنیم.

حسگرهای نوری از هزاران ردیف اِلمانِ نیمه‌هادی بسیار كوچك و حساس به نور تشکیل شده‌اند كه می‌توانند ذرات یا فوتون‌های نور را به بار الكتریكی تبدیل كنند. حال هر چه شدت نور ورودی بیشتر یا کمتر باشد، الکتریسیته ایجاد شده متعاقباً دست‌خوش تغییر خواهد شد. جنس این صفحه‌ها اغلب از عناصری از جمله سیلیسیم و ژرمانیوم است.

به‌ طور نمونه شرکت کانن در دوربین‌های SLR خود تاکنون تنها از سنسورهای CMOS استفاده کرده است، در حالی که شرکت نیکون از هر دو نوع سنسور بهره می‌گیرد.

به‌طور کلی تفاوت کیفی چشمگیری بین این دو نوع سنسور وجود ندارد؛ اما حسگرهای CMOS کم مصرف‌تر بوده و در شرایط کم نور و با نوردهی‌های طولانی عملکرد بهتری دارند. ضمناً از نظر فنی امکان تولید سنسورهای CCD در ابعاد فول فریم ( 24أ—36میلی‌متر) موجود نیست.

 

 

    ادامه دارد ...

 

بخش دانش و زندگی تبیان





نوع مطلب : تکنولوژی و فناوری روز، علمی، نجوم، مطالب جالب، 
برچسب ها : آموزش عکاسی نجومی،
لینک های مرتبط :

آموزش عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

قسمت اول


هنر عکاسی، هماهنگی تکنیک، ابداع و هنر است و فراگیری اصول و تمرین عملی آن به پدید آمدن تصاویر بی‌بدیل و شگرف منجر خواهد شد. در نخستین قسمت از این مقالات با تاریخچه عکاسی، عکاسی در ایران و نیز ساختار و سازوکار دوربین‌ها آشنا می‌شویم.

آموزش، فراگیری و به کار بستن هنر عکاسی نیازمند دقت و ظرافت بالایی است. در وهله نخست باید تکنیک و اصول کار آموخته شود و آنگاه با مطالعه، نازک بینی و دقت به دنیای پیرامون خود نگریست؛ اندیشمندانه و هنرمندانه به ثبت هر آنچه برای دیگران عادی و یکنواخت است پرداخت و تصاویری بدیع و حیرت انگیز پدید آورد.

در بررسی تاریخچه عکاسی به نام ژوزف نیسفور نیپس برمی‌خوریم. نیسفور نیپس فرانسوی پس از تلاش‌های بسیار سرانجام در ماه می 1816 میلادی موفق به ثبت اولین تصویر روی کاغذ شد و این کار را فوتوگرافی نامید.

آموزش عکاسی و عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

::نخستین عکس تاریخ-نیسفور::

فوتوگرافی به معنی نوشتن یا ترسیم با نور است؛ بنابراین، دو تعریف کلی برای عکاسی ارائه می‌شود.

اول؛ نوشتن یا ترسیم تصویر به وسیله نور و دوم -با کمی تکمیل و تعمیم- ثبت تصاویر بوسیله دریافت و ثبت نور بر روی یک سطح حساس به نور، مانند نگاتیو و سنسور الکترونیکی.

عکاسی در ابتدا به صورت یک مسأله کاملاً علمی مطرح شد و در آینده به شاخه‌های هنری و حتی صنعتی گسترش یافت. صنعت عکاسی رفته رفته از کاغذ حساس به شیشه رسید و این سیر با چنان سرعتی پیش رفت تا امروز که شاهدِ تبدیل شدن جعبه‌های بزرگ و پیچیده عکاسی -که استفاده از آن‌ها و چاپ عکس‌هایشان محدود به متخصصین این رشته بود- به دوربین‌های دستی آنالوگ و دیجیتال هستیم.

دستگاه های عکاسی درست سه سال بعد از دگرگونی و صنعتی شدن، مصادف با 1842 میلادی به درخواست محمد شاه قاجار وارد ایران شدند و از آن به بعد همه اختراعات و وسایل عکاسی با تأخیری سه یا چهارساله به عنوان هدیه به شاه، وارد ایران می‌شدند. پس از آن در دوران ناصرالدین شاه قاجار به دلیل تمایل شخصی ناصرالدین شاه به این هنر تعدادی از فارغ التحصیلان دارالفنون برای فراگیری این علم به مراکز آموزشی و آکادمیک خارج از کشور راه یافتند.

پیش از آشنایی با تکنیک‌ها و روش‌های عکاسی، فراگیری پارامترها و عوامل موثر در عکس و همچنین قوائد تصویر لازم است تا چگونگی عملکرد انواع دوربین‌ها را به طور کلی بررسی کرده و با آن آشنا شویم.

 عملکرد دوربین‌های دیجیتال درست مثل دوربین‌های آنالوگ است با این تفاوت که به جای استفاده از فیلم، قطعه‌ای الکتریکی به عنوان صفحه حساس عهده‌دار همان مسئولیت است

ساختار دوربین‌ها

به طور کلی دوربین‌ها به دو دسته آنالوگ و پیشرفته تقسیم می‌شوند. گفتنی است دوربین‌های پیشرفته دیجیتال از لحاظ لنز، ساختار، کارایی و تنظیمات به دو دسته Compact (لنز ثابت و غیر قابل تعویض) و SLR (لنز قابل تعویض) نیز تقسیم بندی می‌شوند. دسته اول شامل دوربین های عمومی است که بیشتر تنظیمات آن به صورت خودکار تعیین می‌شود و دسته دوم شامل دوربین‌های حرفه‌ای و تخصصی است که علاوه بر باز گذاشتن دست عکاس در انتخاب تنظیمات، امکان جداسازی و تعویض لنز نیز برای آن‌ها تعریف شده است.

 دوربین‌های آنالوگ

آموزش عکاسی و عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

اساس کار دوربین‌های آنالوگ مطابق آن‌چه در شکل مشهود است از این قرارست که نور پس از گذشتن از لنز به آینه‌ای با زاویه 45 درجه برخورد کرده و 90 درجه نسبت به مسیر اولیه خود منحرف می‌شود. این نور پس از عبور از یک منشور وارد ویزور یا منظریاب شده و نمونه ای از تصویر مطلوب نهایی که حاصل عبور از مجموعه لنزهای دوربین است، مقابل چشم ناظر تشکیل می‌شود.

در ابتدای این مسیر نور با گذر از مجموعه عدسی‌های لنز روی نقطه‌ای خاص متمرکز می‌شود و تصویر نهایی را می‌سازد.

همانطور که گفته شد نور در نقطه‌ای خاص کانونی شده و محل این نقطه نیز بسته به فاصله کانونی لنز متغیر است. حال وظیفه فوکوسر دوربین تنظیم موقعیت تصویر و ایجاد تصویر مطلوب روی فیلم عکاسی است. دیافراگم نیز مساحت نوری که وارد دوربین شده و به صفحه حساس می‌رسد را تعیین می کند. بعداً به تفصیل هریک از این بخش‌ها را بررسی می کنیم. در شکل زیر نقطه کانونی شدن لنز و امکان ثبت سوژه بطور واضح در این نقطه را می‌بینیم.

آموزش عکاسی و عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

در پایان عکاس با فشردن دکمه شاتر، آینه و شاتر را برای مدت مشخصی – که به آن «زمان نوردهی» گفته می‌شود - بالا می‌برد. با بالا رفتن آینه نور، به فیلمی که پشت آینه بوده، برخورد می‌کند و در نتیجه تصویر دلخواه روی فیلم ثبت می‌شود.

دوربین‌های دیجیتال

عملکرد دوربین‌های دیجیتال درست مثل دوربین‌های آنالوگ است با این تفاوت که به جای استفاده از فیلم، قطعه‌ای الکتریکی به عنوان صفحه حساس عهده‌دار همان مسئولیت است. بعلاوه اینکه دیگر بخش‌های این دوربین‌ها از جمله نورسنج، فوکوسر، فلاش و ... نیز قاعدتاً مثل نام آن به صورت دیجیتالی و خودکار عمل می‌کنند.

اجزای اصلی دوربین‌ها

هر دوربین از قطعاتی تشکیل شده که هماهنگی کامل بین این اجزا و تسلط بر آنها، در بهبود نتیجه پایانی بسیار مۆثر خواهد بود.

 به طور کلی دوربین‌ها به دو دسته آنالوگ و پیشرفته تقسیم می‌شوند. دوربین‌های پیشرفته دیجیتال به دو دسته Compact (لنز غیر قابل تعویض) و SLR (لنز قابل تعویض) تقسیم بندی می‌شوند

فیلم (دوربین‌های آنالوگ)

یکی از معروف‌ترین روش‌های تهیه و استفاده از فیلم‌هایی که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد، آشکار سازی به کمک هالوژن نقره یا دانه‌های املاح هالوژنی نقره است. مطابق این روش طی نوردهی فیلم، هر بلور هالوژن نقره با چند فوتون برانگیخته و ثبت می‌شود.

هالوژن نقره به محدوده فرابنفش و آبی نزدیک‌تر است و به همین دلیل برای آشکار سازی بهتر و ظاهر شدن رنگ‌های حقیقی‌تر، دانه‌هایی رنگی نیز در مسیر کار به عکس اضافه می‌شود.

ماده‌ای شیمیایی نیز عهده‌دار تأمین انرژی لازم برای تبدیل یدور یا برومور نقره است. در نهایت پس از فراهم آوردن نگاتیو _که اصلاً چون مخالف نور اصلی عکس است این نام را دارد_اصطلاحاً عملیات ظهور عکس انجام شده و تصویر نهایی بر روی یک صفحه شکل می‌گیرد.

صفحه حساس (دوربین‌های دیجیتال)

آموزش عکاسی و عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل

در اغلب دوربین‌های دیجیتال، صفحه حساس برای ثبت تصویر به جای فیلم، CCD یا CMOS است که مختصراً بررسی‌شان می‌کنیم.

حسگرهای نوری از هزاران ردیف اِلمانِ نیمه‌هادی بسیار كوچك و حساس به نور تشکیل شده‌اند كه می‌توانند ذرات یا فوتون‌های نور را به بار الكتریكی تبدیل كنند. حال هر چه شدت نور ورودی بیشتر یا کمتر باشد، الکتریسیته ایجاد شده متعاقباً دست‌خوش تغییر خواهد شد. جنس این صفحه‌ها اغلب از عناصری از جمله سیلیسیم و ژرمانیوم است.

به‌ طور نمونه شرکت کانن در دوربین‌های SLR خود تاکنون تنها از سنسورهای CMOS استفاده کرده است، در حالی که شرکت نیکون از هر دو نوع سنسور بهره می‌گیرد.

به‌طور کلی تفاوت کیفی چشمگیری بین این دو نوع سنسور وجود ندارد؛ اما حسگرهای CMOS کم مصرف‌تر بوده و در شرایط کم نور و با نوردهی‌های طولانی عملکرد بهتری دارند. ضمناً از نظر فنی امکان تولید سنسورهای CCD در ابعاد فول فریم ( 24أ—36میلی‌متر) موجود نیست.

 

 

    ادامه دارد ...

 

بخش دانش و زندگی تبیان





نوع مطلب : نجوم، 
برچسب ها : آموزش عکاسی نجومی؛ از علم تا عمل، آموزش عکاسی نجومی، نجوم،
لینک های مرتبط :


درباره وبلاگ


این وبلاگ در مورد فناوری و تکنولوژی بوده است اوقات خوشی را برای شما آرزو دارم در ضمن بنده به دلیل اینکه سایت تبیان منبع موثقی از مطالب می باشد اکثر مطالب را از این سایت بر روی وب خود قرار میدهم

مدیر وبلاگ : محمد میرشكار نژاد
مطالب اخیر
نظرسنجی
کدام یک از موارد بیشتر شود؟











آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :